back story and holy thing image
ประวัติความเป็นมาของตัวละคร

ประวัติความเป็นมาของตัวละครในนิยาย

หรือความเป็นมาแต่ดั้งเดิมที่มีผลต่อความเป็นไปของตัวละครในนิยาย

คือภูมิหลังของตัวละคร หรือชีวประวัติของตัวละครนั่นเอง แต่ใน นิยายเราจะไม่นำเอาประวัติของเขาทั้งหมดมา เราจะเลือกเอาเฉพาะประวัติความเป็นมาส่วนที่มีผลต่อพฤติกรรมหรือบทบาทของเขา ที่เป็นอยู่ของปัจจุบันในนิยายเป็นหลัก

ประวัติความเป็นมาหรือประสบการณ์ในอดีตที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเขานั้น จะมีขอบเขตกว้างขวางมาก เพราะจะรวมเอาทุกสิ่งทุกอย่าง ที่มีอิทธิพลต่ออุปนิสัยใจคอของเขาในแบบของวันนี้

ขอบเขตนั้นจะครอบคลุมไปถึงเหตุการณ์ทุกสิ่งทุกอย่าง ที่มีอิทธิพลต่อตัวละครตัวนั้นๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเพื่อน คนรักคู่ครอง ญาติมิตร สภาพแวดล้อม ครอบครัว และสัตว์เลี้ยง

เหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเขาในอดีต ที่เราเห็นว่ามีแนวโน้มว่า จะเป็นส่วนหล่อหลอมหรือมีอิทธิพล ให้บุคลิคของเขาเป็นอย่างที่เป็นในปัจจุบัน

คือถ้าตัวละครของเรามีปูมหลังที่เพื่อนหรือคนรักคู่ครองหักหลังจะมีบุคลิค ที่แตกต่างไปจากตัวละครที่มีเพื่อนและคนรักคอยช่วยเหลือ

ตัวละครที่เกิดมาในครอบครัวที่เต็มไปด้วยญาติมิตร ย่อมจะมีความแตกต่างไปจากคนที่เกิดมามีเพียงลำพังคนเดียว

สภาพแวดล้อมก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เราจะนำมาสร้างบุคลิคให้กับตัวละครของเราได้ เช่น เด็กที่เกิดในอเมริกาย่อมมีความแตกต่างไปจากเด็กที่เกิดในประเทศไทย

เด็กที่เกิดในครอบครัวที่เป็นตระกูลของคนที่ร่ำรวย ก็จะส่งผลให้อุปนิสัยใจคอแตกต่าง ไปจากเด็กที่เกิดในครอบครัวที่ยากจน

ประวัติความเป็นมาของตัวละครในนิยายหรือเหตุการณ์ในอดีต ที่เราจะนำมาเป็นปูมิหลังให้กับตัวละครในนิยายของเรานั้น คือเหตุการณ์ที่เพาะบ่มให้ตัวละครเป็นอยู่อย่างที่เป็นในปัจจุบัน

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมานั้นก็ไม่ได้ มีกำหนดกฎเกณฑ์ว่าจะเป็นเหตุการณ์ลักษณะไหน แต่ส่วนใหญ่แล้วมักจะเป็นเหตุการณ์ที่เลวร้าย

ประโยชน์ของการนำภูมิหลังมาช่วยในการเขียนนิยายมีดังนี้คือ

1. ช่วยให้นักเขียนสามารถสร้างให้ตัวละครมีความสมจริง มีตัวตนจริงๆ ใกล้เคียงกับมนุษย์มากที่สุด

2. ทำให้ตัวละครมีมิติ ความลึก มีที่มามีที่ไป ไม่เลื่อนลอย

3. สามารถโน้มน้าวจิตใจของผู้อ่านให้คล้อยตามได้อย่างง่ายดาย

4. ทำให้นิยายของเรามีภาพรวมเป็นที่น่าเชื่อถือ มีความสมจริง เป็นไปได้ น่าสนใจ น่าติดตามยิ่งขึ้น

ประวัติความเป็นมาหรือภูมิหลังเป็นเรื่องที่ไร้ขีดจำกัด อาจจะเล่าย้อนกลับไปได้เป็นหมื่นๆ ปี หรือจะเล่าไปได้กี่ภพกี่ชาติก็ได้ ตามความต้องการของเรา

ในการเล่าถึงปูมหลังของตัวละครนั้นจะเล่าได้โดย

1. การบอกเล่าโดยใช้บทสนทนาคือ ให้ตัวละครพูดคุยโต้ตอบกันไปมา เพื่อบอกเล่าถึงเบื้องหน้าเบื้องหลังหรือประวัติความเป็นของตัวละครนั้นๆ ก็ได้

2. โดยความคิดคำนึงของตัวละครคือ นักเขียนจะเล่าผ่านความคิดคำนึงของตัวละครตัวใดตัวหนึ่ง ในนิยายของเขา เล่าถึงประวัติความเป็นมาของตัวละครอีกตัวก็ได้

3. หรือนักเขียนจะบรรยายผ่านมุมมองแบบพระเจ้าเลยก็ได้

4. นอกจากนี้แล้วยังสามารถใช้จดหมาย บันทึก สิ่งพิมพ์หรือรูปภาพ เป็นเครื่องมือในการบอกเล่าถึงภูมิหลังของตัวละครได้อีกด้วย

ผลข้างเคียงหรือผลเสียที่อาจจะมีติดตามมาอยู่บ้างในการนำภูมิหลังมาใช้คือ

ในการใช้ภูมิหลังก็เหมือนกับการใช้ยาปฏิชีวนะมารักษาไข้ ที่อาจจะมีอาการดื้อยาขึ้นมาได้

เช่นเดียวกันกับเหรียญที่จะมีสองด้านเสมอ เมื่อมีผลดีก็ย่อมมีผลเสีย เพราะตามความเป็นจริงแล้วภูมิหลังก็เป็นได้แค่เครื่องมือของนักเขียนไม่สามารถที่จะมาเป็นเครื่องมือของผู้อ่าน

การนำภูมิหลังมาใช้จึงมีผลเสียตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ คือ

1. การนำภูมิหลังมาใช้จะต้องแทรกเข้าไปในเรื่องของเราที่กำลังเดินไป ซึ่งจะทำให้เกิดผลเสียดังนี้

       1.1 จะทำให้เรื่องสะดุดขาดความต่อเนื่อง

        1.2 จะทำให้ผู้อ่านที่กำลังใจจดใจจ่ออยู่เสียอารมณ์ได้ เพราะรอนานจนเกินไป

        1.3 อาจจะไปบดบัง หรือเบี่ยงเบนความสนใจของผู้อ่าน ให้หันเหไปจากเนื้อเรื่องในนิยายของเราได้

        1.4 บางครั้งอาจจะทำให้เราเล่าออกไปนอกเรื่อง เกินกว่าพล็อตที่เราวางเอาไว้ หรือทำให้เราหลงทาง ออกทะเลไป

2. ภูมิหลังอาจบั่นทอนเนื้อเรื่องที่เรากำลังเล่าอยู่ก็ได้ ถ้านำมาใช้มากจนเกินไป การนำประวัติความเป็นมาของตัวละครเข้ามาเป็นเครื่องมือในการเขียนนิยายจึงควรระมัดระวังเป็นพิเศษ ไม่ให้มากหรือน้อยจนเกินไป

พอจะสรุปได้สั้นๆ ว่า

ปูมหลังของตัวละครก็คือประวัติ ความเป็นมาต่างๆ ในชีวิตของตัวละครในนิยายของเราทั้งหมดนั่นเอง

ไม่ว่าเรื่องราวเหล่านั้นจะเกี่ยวข้องกับอะไร ตั้งแต่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เช่น แมลงสาบที่เข้ามาเพ่นพ่านในครัวของเขา หรือเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ระดับประเทศ

ขอเพียงแต่ประสบการณ์ในอดีตที่ผ่านเข้ามานั้น มีส่วนหล่อหลอมให้ตัวละครนั้นๆ มีอุปนิสัยใจคออย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

พบกันใหม่ในบทต่อไปครับ